अस्तित्व

तिच्या पंखाखाली
नेहमीच उब मिळाली
मी मात्र आसमान
गाटण्यासाठी भरारी घेतली

मस्तीत मीच माझ्या
चोहिकडे फिरत होतो
रोज नविन नविन लक्ष
नविन शिखर गाटत होतो

अंधुक डोळ्यांनी परतीच्या
वाटेवर टक लावुन बसायची
नव्हता कशाचा मोह तीला
माझी आवड तिची असायची

तिच्या बोलण्यात नेहमी
आपलेपणा असायचा
मला मात्र शब्द तिचे
बन्दिंश भासायची.

अस्तित्व म्हणजे काय ??
हा प्रश्न काल पर्यंत
माझ्यासाठी गौण होता
पण आता त्याची
जाणिव होतेय

आता मात्र मला
तिची उणीव भासतेय
नजरेआड आईला
माझी नजर शोधतेय.

© सचिन चाफेरकर.